Pietriënne

Lieve Allemaal,

Hier weer een update over mijn reis: het wordt steeds spannender en het komt  steeds dichterbij. Over drie maanden, en eigenlijk iets minder, zit in Australië.

Een maand geleden heb ik mij aangemeld bij een site om een gezin te vinden waar ik au-pair kan zijn.  Ik heb veel verschillende families gesproken, en daar is 1 familie uit gekomen.  Het is een familie met 2 meiden, en ze zijn 4 jaar geleden verhuisd uit Frankrijk. Woensdag ga ik weer met hun Skypen, zodat ik de meisjes kan zien, de vorige keer lagen ze al op bed De familie woont in Zillmere wat op 30 minuten afstand van Brisbane ligt, de grote stad in de buurt.

Vandaag ben ik samen met Sjako een vliegticket wezen boeken. Ik vertrek op 8 juli om tien voor 7. Ik vind het zo leuk! Echt, ik kijk er al helemaal naar uit!

Waar ik niet zo bij na gedacht had was m’n paspoort. Hij is tot mei geldig. Maar wees niet bang: in Australië geld niet dat je paspoort een half jaar voor vertrek geldig moet zijn. Hij moet geldig zijn tot de dag dat je terug bent. Gelukkig is mijn paspoort daarna dus nog 4 maanden geldig. Ik hoef hem niet per sé te vervangen, maar ik ga het toch doen. Ik vind het een fijner idee

Jullie horen weer snel van me!

Het resultaat van de oliebollen actie is geweldig! Ik heb maar liefst 655,50 euro opgehaald! Geweldig toch!!!

Ewout, Sjako en Martanja hebben mij dan ook flink geholpen met het bakken van die heerlijke oliebollen. We zijn morgens om 7 uur begonnen met het maken van het beslag en om 8 uur waren de frituurpannen en het beslag klaar dus konden we aan de slag. Om 6 uur ‘s avonds waren we klaar met bakken en waren alle oliebollen klaar!

Onze overbuurvrouw had een heerlijk avondmaal gemaakt voor ons, dat was erg fijn. Zo hoefden we zelf ook niet nog te koken. Na het eten hebben we de oliebollen rond gebracht en de dag er na ook nog een paar! Ik hoop dat de oliebollen jullie gesmaakt hebben!

In de tussen tijd zijn mijn plannen voor Australië een beetje veranderd! Niet getreurd, ik ga nog steeds

Mijn plan nu is om eerst om een half jaar als au-pair te gaan, zo kan ik alvast een beetje rond kijken, aan de cultuur wennen en nog beter engels leren. En omdat ik dyslectisch ben is dat eigenlijk niet eens zo’n heel slecht plan, ze zeggen niet voor niets dat je nog beter een taal leert spreken als het ook echt moet! Mijn vader heeft een neef in Australië wonen waar ik een brief naar toe heb gestuurd. Misschien dat zij mensen kennen waar ik als au-pair heen kan, en misschien kunnen ze me ook met andere dingen helpen. Een meisje (Nagila) uit mijn gemeente is 2 jaar in Australië geweest. Eerst een jaar als au-pair, toen een jaar als hillsong student. Zij heeft contact op genomen met de mensen waar zij als au-pair werkte, misschien kunnen zij ook iets voor me betekenen. Ik ben benieuwd wat hun reactie is!

Het financiële deel van dat eerste half jaar weet ik nog niet. Ik weet niet of ik als au-pair extra verdien of dat ik daar moet mee betalen aan bepaalde dingen. Ik ga nu ook solliciteren bij een flexpool in de gehandicapten zorg. Vandaag had ik gebeld maar waren vandaag niet aanwezig dus maandag gaan we het opnieuw proberen.

Als ik meer weet hoe het gaat als au-pair en over de gehandicaptenzorg laat ik het jullie weer weten!

Liefs Pietriënne

Update

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een stukje heb geschreven. Ondertussen zijn mijn voeten bijna zoals ze er horen te zijn, en ben ik lekker aan het werk.

In de tussen tijd heb ik ook gesolliciteerd bij de Albert Heijn om extra te werken. De thuis zorg kan me niet genoeg uren geven dus werk ik nu ook bij de AH. Dit is ook erg leuk omdat ik weer terug ben bij mijn oude vertrouwde collega’s. Door dit extra werk komt er meer geld binnen en kan ik dus ook meer weg zetten voor Australië.

Helaas kwam er ook een brief van het Ministerie van Onderwijs binnen over het feit dat ik mijn OV-chipkaart niet stop heb gezet. Dit klopt niet want dat heb ik wel gedaan. Nu moet ik dus via het OV zien te regelen dat ik een over gave krijg van juli, augustus en september. Zodat ik kan bewijzen dat ik de OV-chipkaart niet meer heb gebruikt. Dat zal erg fijn zijn want dat scheelt me dan €340,- boete…

Nieuwe Vertrouwen

Een maand geleden had ik een gesprek met mijn voorganger over de Hillsong College. Hij moet voor mij een pagina op het inschrijfformulier invullen (Omdat moet voor Hillsong), maar ook omdat het goed is dat de gemeente achter je staat en je ondersteun! Hij vond het een goed idee. Hij vertelde ook dat ik moest gaan bidden of dit echt iets van mij is of van God. Ik dacht bij mezelf dat als dit niet van God was geweest God me geen rust had gegeven in de beslissing die ik al had genomen! Daarom had ik er de eerste drie weken niks mee gedaan. Na een paar weken had ik weer een gesprek met Hans (de voorganger), en ik wilde dan wel graag een antwoord klaar hebben. Dus toen ben ik gaan bidden. In de auto onderweg naar werk, thuis en bij de 20+groep van de kerk. Ik zei: “Heer als u echt wilt dat ik naar Australië ga, laat me dan iets van U zien. Of dat iemand een bevestiging geeft.” Bij mezelf dacht ik, dat dit hem niet gaat worden. Die zondagavond ging ik weer naar de 20+ en toen was het raak. Iemand zei dat als je vragen hebt aan God, je ze mag stellen. Hij is hier. Hij is bij ons. Ik ben onder het zingen naar diegene toe gegaan en heb gevraag of hij wilde bidden met mij. Zo gezegd, zo gedaan. Ik ervoer toen dat God tegen mij zei dat ik vertrouwen in Hem moest hebben, en dat Hij bij mij is welke weg ik ook ga. Ik bedacht me dat ik inderdaad niet hoef te twijfelen, en dat ik kan vertrouwen op God. Ik besefte weer dat Hij mijn wegen kent!

“Wonderlijk zoals U mij kent, het gaat mijn begrip te boven.” Psalm 139:6

Oliebollen Actie.

Na de kerst dagen ga ik oliebollen bakken die u kunt bestellen om mij te sponseren meer daar over leest u hier!

Liefs Pietriënne

Zo, het is nu 3 dagen geleden dat ik De Omloop gelopen heb, en ik ben nog steeds aan het bij komen. Nou ja, bij komen… ik mag niets anders. Ik moet met mijn benen omhoog zitten van de dokter tot het vocht uit mijn benen is.

Vrijdag was het zover: op naar ome Cees om daar vandaan naar ons eigen(zuid holland) te gaan. Daar aangekomen hebben we onze startspullen opgehaald en even lekker een patatje gegeten. Toen zijn we terug gegaan naar de start en toen we daar even stonden zag ik dat mijn moeder en mijn nicht en neef er stonden om ons aan te moedigen. Erg leuk J Eenmaal aan het lopen duurde het een eeuwigheid voordat we bij een rust waren waar we konden eten en ik dacht ook dat we konden zitten. Maar nee hoor! Even snel 2 bolletjes gepakt, een eierkoek en een banaan en weer verder lopen. De stop was na 21 km ongeveer. Ik had het niet meer, dit was eigenlijk mijn breekpunt al, en dan moet je nog 90 km…  Maar we zijn verder gegaan. In de nachtpauze stond mijn vriend er om me aan te moedigen, en de volgende ochtend stond hij elke keer met mijn moeder bij maak niet uit welke rust! Heerlijk! Of om gewoon even elk uur gebeld te worden. We hebben 1 bui van regen over ons gehad,  toen we daarna bij een rust aan kwamen waar we ons om konden kleden. De tocht was erg zwaar, qua lopen ging het wel maar je moet je verstand op nul zetten en gaan met die banaan. Aan de hand van ome Cees kom je wel over de streep. De laatste 5km liep mijn moeder mee en het laatste stukje kwamen mijn tante, mijn nichten en mijn vriend er bij! Heerlijk om de laatste paar meters met een groepje te lopen. In totaal heb ik nu voor de sponsorloop 975,40 euro op gehaald! Hier wil ik jullie heel erg voor bedanken. Wat ik nu in totaal heb gekregen, dus alles bij elkaar is het 1049,25 euro! Super bedankt voor jullie hulp!

Het weer zit ons vandaag niet heel erg mee… het regent alleen maar en hopelijk is het, als we beginnen met lopen, wél droog. We gaan het zien. Ben nu nog druk bezig met mijn spullen pakken:  extra drogen kleren mee, muziek op mijn mp-3 speler. Om 15.00 uur ga ik richting mijn oom die met me mee gaat lopen. Hij doet hem al voor de-weet-niet- hoeveelste-keer, dus dat is wel handig.

Tijdens het wandelen ben ik te volgen! Ga naar deze site, en klik door naar ‘deelnemer live’. Ik ben nummer 35, en door daarop te klikken kan je volgen waar ik ongeveer loop.  Als ik weer thuis ben van het lopen, laat ik jullie weten hoe het ging. Duim voor me!

UPDATE 27 AUGUSTUS 11.59 UUR door Martanja

Ze is nu ongeveer op de helft, met zo’n 70 km. op de teller. Hannie en Cor zijn de hele tijd onderweg om haar bij iedere post aan te moedigen. Ik sprak haar net aan de telefoon, en ze is erg moe. Ze heeft een Ibuprofen genomen tegen de pijn in haar scheenbeen, en doordat het nu regent is er een blaar gesprongen. Bij de eerste volgende stop gaat ze zich even omkleden in een setje droge kleren! Succes-smsjes en belletjes zijn meer dan welkom, gok ik zo

Hieronder een foto van een wandelende Pietrienne, foto gemaakt door Cor!

UPDATE 17.11 door Martanja

Ze heeft nog zo’n 5 km. te gaan, en zit nu op haar laatste rust. De foto spreekt voor zich, ze zit er waarschijnlijk behoorlijk doorheen! Maarrr, ze mag trots zijn op zichzelf: ze heeft het binnen de 24 uur gehaald!

Hoe dit begon.

In de maand augustus 2010 ben ik op tour geweest met The Continentals. Dit vond ik echt een geweldige gebeurtenis. Ik heb daar heel veel geleerd en gehoord, maar vooral elke avond gezongen voor onze God! Op deze tour ging een chauffeur mee die 2 jaar in Australië was geweest om daar aan het Hillsong College te studeren. Elke keer als ik in haar busje zat, maar ook op andere momenten, vertelde ze wat ze daar geleerd had en hoe het daar was! Dit sprak mijn zo erg aan dat ik er steeds aan moest denken. Er begon iets in mij te kriebelen en ik werd er steeds nieuwsgieriger naar. Toen ik thuis kwam, ben ik op het internet gaan kijken.

Een paar weken later begon de school weer. Ik vond mijn opleiding tegen vallen, omdat ik lessen kreeg die ik vorig jaar ook al had gehad. Ik had het gevoel dat ik het dubbel kreeg en zag niet echt het nut van sommige lessen. Ik dacht: ‘wat doe ik hier eigenlijk?’ Ik ging nog veel meer over Australië denken en over het college daar, en elke keer als ik in een les zat keek ik op internet op de site van de Hillsong Church en Hillsong College. Maar ja, hoeveel ik  ook verlangde er heen te gaan, ik zat gewoon in de les en dacht dat het onmogelijk was om daar een College te volgen. Nou, ik zal je vertellen, nothing is impossible! Op een gegeven moment wist ik gewoon dat het een goede keuze voor mij zou zijn, ik merkte steeds meer Gods leiding. Bij dingen waarvan ik dacht dat het niet ging lukken of dat het niet mogelijk was, kwam er altijd een oplossing waardoor het wel mogelijk werd. Ik dacht dat ik nog 2 jaar moest studeren voor mijn diploma, maar uiteindelijk haalde ik toch nog mijn niveau 2 diploma. Er kwam rust in mijn gedachten, over de reis en de voorbereiding. Ik heb het vertrouwen dat het allemaal gaat lukken.

Liefs Pietriënne

Hey Iedereen!

Hier is die dan mijn eigen site! Hier kunnen jullie alles vinden over mijn reis naar Australië!

Links boven in staat een wegwijzer daar staan verschillende kopjes waar je in kunt kijken.

Links onder in staat een thermometer zo kunnen jullie zien hoe het sparen voor Australië gaat!

Geniet van de site!

Liefs Pietriënne